Mbah Warso: "Ojo Dumeh , Sok Suci, Ngakune Wong Alim, Tapi ?

Mbah Warso: "Ojo Dumeh Sok Suci, Tapi Ngakune Wong Alim!"

OJO DUMEH SOK SUCI, TAPI NGAKUNE WONG ALIM!

Warga: "Mbah, kok aku liat wong sing sok ngaji, sok ngomong 'astaghfirullah', tapi uripe masi korupsi, nipu, lan ngrasani seko mburi?"

Mbah Warso: "Wah, iku koyo kacang sing lali karo kulite! Ojo dumeh sok suci, tapi lakune koyo pitik kelelep neng lendhut."

Warga: "Lho, maksude piye, Mbah?"

Mbah Warso: "Gampang! Koyo wong nganggo jas safari putih-putih, tapi nggawa celengan bocor. Luar alus, njerone bolong." (nyengir sambil nyruput kopi)

1. "Agama Dadi Tameng, Ning Atine Isih Ngleces"

Mbah Warso sering ndeleng wong sing ribet ngitung dosa liyan, tapi lali ngitung duite sing nyolong sekang proyek desa. GER-e nek ngomong: "Alhamdulillah aku ora kafir," tapi duite nyangkut neng bank riba. NYES-e, akeh sing ngaku taat, tapi wektu diwenehi rejeki malah nyimpang.

"Agama iku koyo payung. Yen digawe tameng kanggo nyolong, yo ra iso nyingkirake udan dosa." — Mbah Warso

2. "Akeh Wong Ngaku Suci, Tapi Gusti Allah Durung Milih"

Neng kene, Mbah Warso ceritake crita wong kampung sing sok ngaku 'paling Islami', tapi lakune:

  • Ngaji rutin, tapi utang ra tau dibayar.
  • Ngafir-ngafirke tetanggane, tapi dhewe mlarat moral.
  • Ngomong 'jangan munafik', tapi politisi bayaran.

GER-e: Wong koyo iku lali nek Gusti Allah iku ndeleng ati, ora mung jubah. NYES-e: Akeh sing ngerasani liyan, tapi awake dhewe luwih parah.

3. "Kesucian Itu Ora Koyo Baju, Iso Dicuci Sakmarepe"

Mbah Warso ngelingake: Dadi wong alim iku kudu konsisten, dudu mung pas pengajian atau pas pileg. Koyo pitik, ora iso ngomong "Aku pitik suci" nek isih nggolek pakan neng comberan.

Warga: "Mbah, piye carane dadi wong sing tulus tanpa sok suci?"

Mbah Warso: "Gampang! Kudu koyo kranjang."

Warga: "Kranjang? Kok kranjang?"

Mbah Warso: "Iyo, kranjang isine iwak, tapi awake dhewe ra ambu amis. Ojo nganggo agama kanggo nutupi ambune dosa."

4. "Tut Wuri Handayani, Tapi Mburi Mburi Nusuk"

Mbah Warso nyindir wong sing sok ngajari liyan tapi awake dhewe ra becik:

  • Ngomong 'jangan fitnah', tapi medsane isin fitnah.
  • Ngelingke 'jangan sombong', tapi ngaku paling pinter.
  • Ngajak 'jangan korupsi', tapi proyek desa dikorup.

GER-e: Wong koyo iku koyo silet—landhep ngingeti liyan, tapi awake tajem nggak ketulungan. NYES-e: Akeh sing ngerasani pejabat korup, tapi nek dhewe diwenehi kesempatan, malah luwih galak.

5. "Mikir Sakdurunge Ngaku Suci"

Penutup, Mbah Warso menehi pitutur:

"Yen arep ngaku suci, coba tanya karo kebon: 'Apa aku iso koyo kembang sing mung nyebar wangi, tanpa nuntut dipuji?' Yen durung iso, yo mbok ya ngaku wong biasa wae. Ojo dumeh!"

Komentar

Postingan populer dari blog ini

Mobil Mewah Pejabat Dan Gerobak Warga : Negara Apa Karnaval ?

Ngumpul tapi Sibuk Hp Masing Masing ! Piye Tho Iki ?

Otaknya Lelah, Liburan Sebulan Sekali: Fenomena Mama-Mama SOSMED